Zazpi itsasoetako olatuak

sentitu ditut txalupa zaharrian.

Orain hemen gaude mozkorturik abesten

kantauriko kai txiki honetako txoko ilun batian.

Karibeko gardenetan dzangan,

Terranoan hazurrak dardarka.

Itsas bilak asko, baina ez naiz iritsi.

Itsasoa ta zerua batzen diren marra hortara.

Ez al dakizu arnasa falta zaidala

errekan gora noan bakoitzian,

arrainen antzera itota

itsasotik apartatzian.

Harrapatu gaituzte tabernako argiek,

marinel bakartion bizimodu tristia.

-Kamarero, atara eizu azkeneko rondia,

egunsentiarekin daukagu partitzia!

Portuetako lamien lilura,

marrazo gosetien hortzkada.

Lapurtutako bihotz zati txikiak

dauzkat itsas labar ilun eta ozeano azpian.

Ez naiz txintxo, pekatu gabia

etxean nahi duten printzipia.

Inpernuko ateak zabaldu arte,

itsasoari zor diot nere gorputz ta izatia.

Ez al dakizu arnasa falta zaidala

errekan gora noan bakoitzian,

arrainen antzera itota,

itsasotik apartatzian.

Harrapatu gaituzte tabernako argiek,

marinel bakartion bizimodu tristia.

-Kamarero, atara eizu azkeneko rondia,

egunsentiarekin daukagu partitzia!             BIS